Şehir merkezine yakınlığı (Zagreb şehir merkezine 30 km, Franjo Tudman Havaalanı'na 30 km) ile olağanüstü mahremiyet ve huzur sunan, tarihle dolu eşsiz bir mülk.

Mülkün merkezi kısmı, 15.000 metrekarelik bir ormanla çevrili bir tepenin üzerindeki platodan oluşmaktadır. m2'lik alanda birkaç bina inşa edilmiş olup, malikane mülkün tam merkezindedir. Eşsiz bir avantajı, ormanla çevrili ve 20 hektarlık araziye sahip tepenin üst kısmında yer alan 13.200 m2'lik inşaat parselidir ve bu da mülkün farklı amaçlarla kullanılmasına ek olanak sunar. Mülk, 196.000 m2'lik bir alanı kaplamaktadır (satıcının sahip olduğu eşsiz parsel).

Sv. Ivan Zelina Şehri Mekansal Gelişim Planı'na göre, binaların etrafındaki 13.200 m2'lik alandaki mülkün merkezi kısmı, inşaat alanı bölgesinde yer almaktadır; ayrıca erişim yolunun yanındaki 13.500 m2'lik yüzeye sahip mülkün bir kısmı da bu bölgede yer alırken, arazinin geri kalanı tarım veya orman alanıdır.

Mekansal planlama belgelerine göre, o bölge için ayrıntılı bir imar planı oluşturulması öngörülmemektedir.

Malikane binası zemin kat ve iki kattan oluşmaktadır (zemin kat 117 m2, birinci kat 142 m2, ikinci kat 157,5 m2, toplam 416 m2), dış boyutları 21 x 10,30 m'dir.

Bina, 1794 yılında Draskovic-Barac kont ailesinin malikanesi olarak inşa edilmiş ve o zamandan beri birkaç kez genişletilmiştir.

2005 yılında bina kısmen yenilenmiştir (dekore edilmiş cephe, yeni çatı ve dış doğramalar). Tüm binaya yeni bir elektrik tesisatı, su ve drenaj tesisatı döşenmiş ve çok katlı bir gazlı merkezi ısıtma sistemi kurulmuştur.

Binaya panoramik bir asansör monte edilmiştir. Binanın iç tasarım derecesi yüksek "kaba inşaat" seviyesindedir. Bina su şebekesine, elektriğe ve şehir gazına bağlıdır. Bina, kültürel mirasın koruması altında değildir.

Mülkte ayrıca bir catering tesisi (126 m2, şarap mahzeni 80 m2), iki garaj ve bir ahır bulunmaktadır.

Mülkün doğu tarafında, mülkün ihtiyaçları için betonla kaplanmış ve bir pompa istasyonu olarak kapatılmış bir içme suyu kaynağı bulunmaktadır.

Sanal tur.

Tarihten kesitler

Zelin bölgesinin tarihi, 1596 gibi erken bir tarihte Stjepan Domjanic'e soyluluk unvanı ve bir arma verilmesinden bu yana, ünlü Hırvat soylu ailesi Domjanic ile ilgilidir.

Zamanın adetlerine göre, Hırvat soyluları evlilik yoluyla nüfuzlarını yaydılar, mülklerini artırdılar ve kaleler - malikaneler inşa ettiler; bu nedenle Regina pl. Domjanic, Kontes Draskovic ile evlenerek, 1790 civarında eski ahşap malikane arazisinde Golubovec kalesini inşa etti. Aynı zamanda, yani 1794'te, Donja Zelina'da malikane-köşk inşaatı başladı. 1794 tarihli bir taş plaka, bugün hala var olan batı alınlık duvarına inşa edilmiştir. Kale-köşk, daha önce var olan bir binanın yerine inşa edilmiştir.

1902'de tapu kayıtlarının kurulmasıyla soylu Franjo Barac ve pl. Matilda Barac, Domjanic doğumlu.

Evlilikten pl. Franje Barac ve Matilda Barac'ın Milutin, Vladimir, Antun ve Marija olmak üzere dört çocuğu oldu; bunların en önemlisi Milutin Barac'tır, çünkü 1905'te Donja Zelina'daki tüm arazinin - Barac Malikanesi'nin - tek sahibi oldu.

Milutin Barac 1848'de doğdu, 22 Temmuz 1938'de öldü ve Donja Zelina'daki yerel mezarlığa gömüldü. O zamanlar Avrupa'nın en büyük petrol rafinerisi olan Rijeka Rafinerisi'nin kurucusu ve ilk müdürüdür ve rafineri resmi olarak 14 Eylül 1883'te faaliyete başlamıştır.

20. yüzyılın başlarında, aynı anda beş farklı Avrupa ülkesinde beş rafinerinin teknik müdürüydü. Barac, Avrupa petrol tarihindeki en önemli isimlerden biri olarak kaydedilmesinin yanı sıra, doğa tarihi alanındaki başarılarıyla da öne çıktı. Mucit, "Baracevka" arı kovanıdır.

İkinci Dünya Savaşı sırasında, arazideki tesisler ilk olarak Alman birlikleri tarafından kullanıldı ve burada daha sonra Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri ve Avusturya Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı olan Kurt Waldheim, Wehrmacht'ın teğmeni olarak bir süre kaldı.

İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, mülk kamulaştırıldı ve bir tarım kooperatifinin yönetimine verildi ve kooperatif mülke bir elma bahçesi dikti. Komünist Yönetim Sırasında El Konulan Mülklerin İadesi Kanunu uyarınca, müsadere edilen tüm mülkler önceki sahiplerine ve mirasçılarına iade edildi. 2002'den beri mülk, satıcının ailesine aittir ve ardından rehabilitasyon başlamıştır.