Znajdź swój dom

Podatek od przeniesienia własności nieruchomości (PPN) w Republice Chorwacji wynosi 3% wartości rynkowej nieruchomości w momencie nabycia. Podatek płaci nabywca (kupujący, obdarowany, spadkobierca itp.), pod warunkiem, że transakcja nie podlega opodatkowaniu VAT.

Przy zakupie używanej nieruchomości od osoby prywatnej, kupujący płaci 3% podatku od przeniesienia własności nieruchomości. Przy zakupie nowo wybudowanej nieruchomości od sprzedawcy zarejestrowanego w systemie VAT, transakcja jest zazwyczaj objęta VAT-em zamiast tego, a podatek od przeniesienia własności nieruchomości nie jest płatny.

Po poświadczeniu umowy, dokumentacja jest najczęściej składana do Urzędu Skarbowego przez notariusza. Kupujący otrzymuje następnie decyzję podatkową, z zazwyczaj 15-dniowym terminem płatności od daty otrzymania.

Prawo chorwackie przewiduje szereg zwolnień i szczególnych przypadków, takich jak przeniesienia między bliskimi członkami rodziny w drodze darowizny lub dziedziczenia, przeniesienia z udziałem państwa lub władz lokalnych, wniesienie nieruchomości do kapitału zakładowego spółki oraz inne prawnie zdefiniowane sytuacje.

W skrócie: PPN = 3%, płatne, gdy VAT nie ma zastosowania, z jasno uregulowanymi zwolnieniami i szczególnymi przypadkami.

W standardowej praktyce procedura podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC) jest przeprowadzana przez Urząd Skarbowy na podstawie dokumentacji przedłożonej przez uprawnione organy.

Po zawarciu i poświadczeniu umowy kupna, darowizny, zamiany lub podobnej, notariusz (lub, w niektórych przypadkach, sąd lub inny właściwy organ) jest prawnie zobowiązany do przedłożenia poświadczonej dokumentacji Urzędowi Skarbowemu. Na podstawie tych dokumentów Urząd Skarbowy wydaje decyzję podatkową.

Chociaż nabywca jest podatnikiem, zazwyczaj nie jest zobowiązany do składania odrębnej deklaracji podatkowej. Obowiązek ten powstaje tylko wtedy, gdy poświadczona dokumentacja nie została przedłożona przez notariusza lub właściwy organ. W praktyce zatem kupujący najczęściej płaci podatek wyłącznie zgodnie z wydaną decyzją.

Warunki zależą od tego, czy kupujący jest obywatelem UE/EOG, czy kraju trzeciego.

Obywatele UE/EOG mogą nabywać nieruchomości na takich samych warunkach jak obywatele Chorwacji, z ograniczeniami najczęściej dotyczącymi gruntów rolnych i chronionych obszarów naturalnych.

Obywatele krajów spoza UE mogą nabywać nieruchomości tylko wtedy, gdy istnieje zasada wzajemności między Chorwacją a ich krajem ojczystym i muszą uzyskać wcześniejszą zgodę Ministerstwa Sprawiedliwości. Jeśli nabycie nie jest dozwolone, nieruchomość może zostać zakupiona za pośrednictwem chorwackiej firmy założonej przez obywatela zagranicznego.

We wszystkich przypadkach kupujący muszą uzyskać chorwacki osobisty numer identyfikacyjny (OIB). Niektóre kategorie nieruchomości – takie jak grunty rolne, lasy i nieruchomości w strefach chronionych – mogą podlegać dodatkowym ograniczeniom.

Umowy kupna i najmu są przygotowywane przez zespół prawny EUROVILLA, po dokładnym przeglądzie danych z ksiąg wieczystych i statusu prawnego nieruchomości.

Umowy kupna są poświadczane przez notariusza publicznego w Republice Chorwacji, zazwyczaj w obecności agenta EUROVILLA. Umowy najmu i dzierżawy mogą być notarialnie poświadczone na żądanie stron umowy.

Umowy zawarte za granicą mogą być poświadczone w chorwackich misjach dyplomatycznych lub konsularnych dla obywateli chorwackich, lub przez zagranicznego notariusza publicznego dla obywateli zagranicznych, najczęściej z Apostille, jeśli jest to wymagane.

Oprócz standardowego poświadczenia podpisu, prawo chorwackie dopuszcza uroczyste poświadczenie umów najmu.

Uroczyste poświadczenie oznacza, że notariusz potwierdza nie tylko podpisy, ale także całą treść umowy, odczytuje ją stronom, wyjaśnia postanowienia i weryfikuje, czy strony w pełni je rozumieją. Uroczyście poświadczona umowa staje się dokumentem egzekucyjnym, umożliwiającym bezpośrednie wykonanie bez postępowania sądowego.

Ze względu na wyższy poziom ochrony prawnej, uroczyste poświadczenie jest najczęściej stosowane w przypadku długoterminowych umów najmu mieszkaniowego lub komercyjnego.

Obywatele zagraniczni mogą otrzymać chorwacki OIB automatycznie lub na żądanie, w zależności od tego, jak po raz pierwszy pojawią się w oficjalnych procedurach.

Jeśli obywatel zagraniczny po raz pierwszy wchodzi w oficjalną procedurę, taką jak zakup nieruchomości, rejestracja miejsca zamieszkania, zatrudnienie, założenie firmy lub stawiennictwo przed sądem lub organem podatkowym – OIB jest przydzielane z urzędu przez właściwą instytucję.

Alternatywnie, obywatel zagraniczny może samodzielnie złożyć wniosek o OIB w dowolnym urzędzie administracji podatkowej w Chorwacji lub w chorwackiej misji dyplomatycznej lub konsularnej za granicą. Wymagany jest ważny dokument tożsamości, a OIB jest zazwyczaj wydawane natychmiast lub w ciągu jednego dnia roboczego.

Pobyt stały odnosi się do adresu, pod którym osoba osiedliła się na stałe i gdzie znajduje się centrum jej życiowych zainteresowań. Jest on rejestrowany w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, a każda osoba może mieć tylko jeden pobyt stały.

Pobyt tymczasowy odnosi się do zamieszkania pod innym adresem w określonym, ograniczonym celu, takim jak edukacja, praca tymczasowa lub leczenie. Musi być zarejestrowany, jeśli trwa dłużej niż trzy miesiące i może być udzielony na okres do jednego roku, z możliwością przedłużenia.

Osoba może mieć jednocześnie jeden pobyt stały i jeden pobyt tymczasowy. Pobyt stały stanowi długoterminowe centrum aktywności życiowych, natomiast pobyt tymczasowy nie zmienia zarejestrowanego pobytu stałego.